Stichting Schuilplaats, voor christelijke hulpverlening

maandag 22 september 2008

Ervaringsverhaal van een vrouw die de cursus Zelfvertrouwen bij Schuilplaats heeft gevolgd. Uit RD 19-09-2008. Ze is er absoluut door veranderd. Maar het ontwikkelen van een beter zelfbeeld gaat volgens haar met vallen en opstaan. Marian Stoop (30) uit Hendrik-Ido-Ambacht, getrouwd en moeder van twee kinderen,volgde twee jaar geleden de cursus zelfvertrouwen bij stichting Schuilplaats. „De kramp is er nu af.” Marian vindt het best eng om voor de krant te praten over zichzelf. „Ik stel me natuurlijk kwetsbaar op, op deze manier.” Toch wil ze graag vertellen wat de cursus voor haar heeft betekend. „Want er lopen zo veel mensenrond met weinig zelfvertrouwen. Ik wil hun meegeven dat er echt iets aan te doen is. Er is zo veel te leren. Maar je moet het willen en er helemaal voor gaan.”Marian Stoop gaf zich twee jaar geleden op voor de cursus zelfvertrouwen, terwijl ze twijfelde of het wel iets voor haar was. Achteraf vindt ze de cursus echter een gouden greep.„Ik heb veel geleerd.”Het belangrijkste is dat ze meer rekening is gaan houden met zichzelf. „Ik dacht bij wat ik deed of zei bijna altijd alleen maar hoe het op anderen zou overkomen. Hoe ik iets zelf vond of beleefde was minder belangrijk. Dat is veranderd. En dat geeft zo’n bevrijding. De krampis er echt af.”Ze heeft vooral geleerd zichzelf niet steeds te vergelijken met anderen. „God heeft mij geschapen zoals ik ben. Dat is een geweldige boodschap. Want dan hoef ik dus niet alles te kunnen wat anderen ook kunnen.”„Ik ben een gevoelsmens”, gaat ze verder.„Na een dag vol prikkels heb ik echt even rustnodig. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar. Nu ik dat duidelijker aangeef naar mijn omgeving, gaat het een stuk beter met me. Daarna ben ik namelijk weer opgeladen en kan ik weer positief zijn. Ook naar anderen toe.”Marian Stoop pakt haar lesboek erbij en gaat per hoofdstuk na wat ze heeft geleerd. „Als ik iemand tegenkwam die mij niet groette, kon ik echt de hele dag rondlopen met het gevoel: hij wil me niet zien. Ik ben nu anders gaan kijken. Dat die persoon niets zei, kan net zo goed betekenen dat hij me gewoon niet heeft gezien.”Kritiek ontvangen, daar had ze lange tijd echtmoeite mee. „Ik voelde me dan enorm aangevallen. Nu durf ik door die kritiek naar mezelf te kijken. Want misschien kan ik er wel iets van leren. Bovendien: fouten maken is menselijk en geen ramp.”Haar wensen maakt ze nu duidelijker kenbaar.„Dat was eerst best spannend om te doen,maar ik merk dat mensen het fijn vinden te weten wat ik wil. En het voorkomt bij mij veelfrustratie.”Ze geeft een voorbeeld. „Ik ben laatst mee geweest met een vakantieweek voor verstandelijk gehandicapten. Dat vind ik geweldig om te doen. Even heel iets anders. Mijn man, Gerard, heeft toen voor de kinderen gezorgd. Van die week hebben we allemaal geweldig genoten. Ik kwam moe, maar heel voldaan thuis.”Gerard is positief over de ontwikkeling van zijn vrouw. „Hij vindt het ook fijn dat ik duidelijker aangeef wat ik wil en wat ik prettig vind. Want zo weet hij ook waar hij rekening mee kan houden.”Ook naar haar twee kleine kinderen toe ziet ze verschil. „Ik ben van mening dat je hun als ouders niet genoeg complimentjes kunt geven voor een beter zelfbeeld.”Een vrouw loopt in de stad. Ze ziet iemand aankomen die ze vaag kent uit de kerk. Wat moet ze doen. Niet groeten? Wel groeten? Maar wat dan als die ander niets terugzegt? Tijdens de cursus zelfvertrouwen van stichting Schuilplaats komt dit dilemma aan bod vanwege de vele gedachten die in zo’n situatie kunnen meespelen. Want wat je denkt, bepaalt je gedrag en je gevoel.Het aanbod is enorm: cursussen en workshops die zich richten op het vergroten van zelfvertrouwen. Deze maand startte zelfs een School voor zelfvertrouwen in Rotterdam. Initiatiefnemer en psychotherapeut Rob Vellekoop heeft bewust voor de naam school gekozen. „Ik geloof dat het ontwikkelen van zelfvertrouwen te leren is. Net als lezen en schrijven.”Hij is er voorstander van dat alle kinderen op school al leren hoe ze met negatieve gevoelens moeten omgaan. „Iedereen heeft het recht om een juist beeld van zichzelf te hebben. Want dan kun je ook beter klaarstaan voor de mensen om je heen.”Zelfvertrouwen en zelfrespect samen vormen volgens Vellekoop het gevoel van eigenwaarde. „Op dit gevoel, deze stemming en ervaring is veel van ons psychisch en lichamelijk welzijn terug te voeren. Een negatieve kijk op onszelf maakt ons depressief, verdrietig, hopeloos, paniekerig, razend en overgevoelig voor kritiek.”Leuk persoon Wie zijn zelfvertrouwen wil ontwikkelen, moet daarvoor zelf aan de slag, geeft Vellekoop aan. „Iemand kan honderd keer zeggen dat je een leuk persoon bent, maar dat helpt je niet aan meer zelfvertrouwen. Je kunt iemand misschien moed inpraten, maar geen zelfvertrouwen geven. Zelfvertrouwen is een gevoel dat vanuit jezelf en onafhankelijk van je omgeving moet groeien. Dit gevoel moet je veroveren door jezelf te bewijzen dat je het vertrouwen in jezelf waard bent. Dat je ook onverwachte situaties aan kunt.”Een belangrijk instrument bij het winnen van zelfvertrouwen is volgens Vellekoop jezelf uitdagingen stellen. „De inspanning die je investeert om een doel te bereiken is een ideaal instrument om zelfvertrouwen te winnen. Alleen al het zoeken naar een uitdaging is vaak leerzaam. Mensen met weinig zelfvertrouwen zijn namelijk niet op zoek naar uitdagingen, eerder naar zo veel mogelijk veiligheid en zo min mogelijke onvoorziene omstandigheden. Immers, als zij zich niet wagen op onbekende paden, is de kans op problemen gering.”Tijdens de workshops besteedt Vellekoop veel tijd aan het verkrijgen van inzicht in eigen emoties. Daarvoor gebruikt hij onder meer enneagramtypen en kernkwadranten. „In tegenstelling tot andere instellingen bouwt de School voor zelfvertrouwen niet langs cognitieve maar via de emotionele weg aan een beter zelfbeeld. We weten dat we niet bang hoeven te zijn, geen verdriet hoeven te hebben, laat staan boos hoeven te worden op mensen in de omgeving en toch doen we dat juist. Het verstand laat ons dan in de steek. Vandaar dat de school mensen leert met negatieve emoties om te gaan. Niet op de vlucht gaan voor je gevoel, emoties evenmin wegrationaliseren. Nee, emoties aanvaarden en verwerken. Dat is ons credo.”Voor de verwerking maakt Vellekoop onder meer gebruik van wat hij noemt de klopmethode. Kort gezegd komt het erop neer dat mensen op zoek gaan naar negatieve gedachten bij zichzelf en die al kloppend op verschillende plekken op hun hoofd hardop uitspreken. De methode komt voort uit de acupressuur en is mede vanwege de oorsprong uit de Chinese geneeskunde in christelijke kring omstreden.Nee zeggen Marian Leenman, als maatschappelijk werker verbonden aan de interkerkelijke hulpverleningsorganisatie Stichting Schuilplaats, werkt onder meer met de Rationeel-Emotieve Therapie (RET). Die gaat uit van het feit dat gedachten je gedrag en je gevoel bepalen. De cursus zelfvertrouwen bestaat uit tien bijeenkomsten en wordt ieder najaar georganiseerd. Tijdens de avonden komen onderwerpen als ”nee” zeggen, kritiek krijgen, spreken in een groep en wensen uiten ter sprake. „De een herkent zich beter in het ene onderwerp, de ander weer in het andere.”Volgens Leenman komt gebrek aan zelfvertrouwen veel voor. „Er zijn altijd voldoende aanmeldingen voor de cursus, terwijl we er niet mee adverteren.” Als oorzaak van een gebrek aan zelfvertrouwen wijst de maatschappelijk werker naar de opvoeding. „Het maakt veel uit welke boodschap je van huis uit hebt meegekregen. Kreeg je altijd te horen dat je niets kunt en niets bent, dan is dat waarschijnlijk deel gaan uitmaken van je eigen denken. Kinderen moeten de kans krijgen zelfvertrouwen te ontwikkelen. Het is belangrijk dat je positieve ervaringen op kunt doen en bevestiging krijgt. Komt een klein kind met een werkje uit school, dan is het goed dat daar aandacht voor is. Dat het een compliment krijgt.”Mensen met weinig zelfvertrouwen stralen vaak uit dat ze niets waard zijn, zegt Leenman. „Ze zeggen het soms ook: „Ik kan dat toch niet.” De omgeving reageert op die boodschap door zo’n persoon niet zomaar voor een taak te vragen. En zo doet hij opnieuw geen positieve ervaringen op.”Leenman herkent het beeld dat in de gereformeerde gezindte zelfvertrouwen nog wel eens wordt verward met hoogmoed. „Maar dat is zeker niet hetzelfde. Ben je hoogmoedig, dan heb je een verkeerde kijk op jezelf. Heb je zelfvertrouwen, dan is die kijk op wie je bent gezond. Je hebt een juist beeld van je mogelijkheden en je onmogelijkheden.”Zo staat ook het hebben van zelfvertrouwen niet in contrast met zelfverloochening, zoals wel wordt gedacht. Leenman geeft daarbij het voorbeeld van een vrouw die opbelt met de vraag of haar buurvrouw even kan helpen. „De buurvrouw zegt ”ja”, maar als de hoorn weer op de haak ligt, baalt ze. Want eigenlijk wilde ze het helemaal niet. Ze had heel andere plannen voor die middag. En ze stemde alleen toe omdat ze geen nee durfde zeggen. Dat is niet wat zelfverloochening inhoudt. Daarin gaat het om een keuze. Dan zeg je bewust ”ja” omdat je de ander wilt helpen.”

Ga terug

17 september 2011

U kunt vanaf vandaag weer de nieuwe Schuilplaatsnieuws downloaden (onder publicaties). Het...